13 de mai de 2008

Escolla

- Norma, sabés como se dice Santiago en galego?
- No, ¿cómo se dice?
- Santiño

Santiago ten tres anos, moitos dentes e unha lóxica clara e precoz. Ana é unha amiga da nai e fala galego. Ana chámalle Santiño. Logo, o seu nome en galego é Santiño.


- Ma, sabés como se dice Los Bolechas en galego?
- Cómo?
- Os Bolechas

Santiago entenden que existen moitas linguas. Coñece o castelán e chámalle gastellano. Coñece o galego e -malia vivir na Arxentina- chámalle galego. E tamén coñece o francés e chámalle "como dice Florence".


- Me leés este cuento?
- En gallego o en castellano?
- Mejor este en gastellano y Los Bolechas en galego.

Santiago escolle.

14 comentários:

Ghanito disse...

Parabéns a Santiago e a ti tamén. :-)

paideleo disse...

Santiago promete.
Graciñas polas louvanzas ao que escribín sobre os grilos.

O Raposo disse...

Santiago ten sorte por poder aprender dende neno, dunha forma natural, mais dunha lingua.
Apertas para ti e para Santiño.

L&M disse...

para os pequenos é uma herdanza fantástica ainda que nom se decatem mas de maiores sempre têm a possibilidade de escolher utilizar uma, a outra, as dúas ou todas as que aprenderem
um outro caso na venezuela: http://carilisve.blogspot.com/

beijinhos

Roi Buligan disse...

feliz dia das Letras Galegas austrais para Santiño

Clara Flor disse...

A Mafalda belgalega explicaballe en lingua francesa hai uns dias a un neno da escola, de nome Mamadou: ti sabes que son aloumiños?. Non traduciu aloumiños, non. Ela navega xa ben en catro linguas, pero a dos sentimentos, a galega.
Para Santiño, aloumiños neste dia especial, perto e lonxe.

Cuspedepita disse...

Santiago ten a sorte de medrar entre dúas culturas, pero sobre todo ten a sorte de que os seus pais se sintan orgullosos de que o faga. En Galicia, todos os nenos terían esa sorte se non fóra por...¿qué? ¿o autoodio, a rixidez mental, a falta de cultura, a cegueira...?

Marinha de Allegue disse...

Eu deixei fai uns días aquí un comentario e levouno o vento, mecachissssssss.

Beijos para ti e para Santi que é un Santinho ben churrusqueiro.
:)

Veloso disse...

Que fermoso ten que ser ver medrar a un neno libre e feliz. Bicos a Santiño políglota. E moitas grazas á súa mamá por emocionarnos sempre. Unha aperta.

Suso Lista disse...

Tenro e con futuro, un futuro multilingue. Bicos

Chousa da Alcandra disse...

E nesa capacidade para poder elexir, Santiño medrará (en centímetros e máis en intelixencia).

Ra disse...

Ay, qué tierno!

Un abrazo, Sra.Mía.

TXARI disse...

muito futuro e semente pra o nosso idioma alén do atlántico...noraboa!

Zeltia disse...

Moitos pasarono mal para que Santigago escollese. Que gusto da. Eu agora tamén podo escoller. E eso tamén vai por quén me critica cando me prefiro expresarme en gastellano Emocionoume moito este post teu. (E mailo Santiño).