4 de mai de 2008

Sopro de cultura galega

Para os galegos e as galegas, foi un motivo de orgullo. A posibilidade de deixar en claro que a Galiza é mais que morriña, comida, ondiñas veñen, ondiñas van. Para os locais e para os turistas, a ocasión de deixarse seducir por unha cultura cunha historia que é quen de conxugarse en tempo presente.

Hai quen pensa que -polo feito de estarmonos ao lonxe- os galegos da diáspora pensamos que calquera cousa que chegue da Galiza é boa en si mesma. Son os que só reparan niso que non temos: unha vida na terra. Son os que non lembran iso que sí temos: unha vida nunha megalópole chea de vida e de mundo (e de problemas, que tamén os temos).

Na 34º Feira do Libro de Bos Aires, a delegación galega deixou entusiasmo no ar e fame de máis.

Os escritores Francisco Fernández Naval e Ramón Caride Ogando visitaron a Sala Alfonsina Storni do café Tortoni para coñecer e falar cos integrantes do ciclo de literatura galega que alí se desenvolve. Os dous narradores e poetas achegaron un panorama da literatura galega da actualidade e salientaron a importancia da traducción para que os autores de Galicia cheguen aos lectores de todo o mundo. No remate da xuntanza, Fernández Naval lembrou que o ano antes, precisamente nesa mesma data, sabía na cidade de Bos Aires que o seu poemario Miño quedara co XXIII Premio de poesía Cidade de Ourense. Por iso, quixo compartir -nesta nova visita que o traía de novo ao mesmo sitio nos mesmos días- a lectura dun dos seus poemas.

A poeta Estíbaliz Espinosa encheu a sala Leopoldo Lugones na noite do domingo cun sopro fresco e renovador a forza de música, imaxens e verbas. Abriu a súa presentación na Feira do Libro cantando docemente e logo percorreu o que chamou as "teimas" da súa obra lendo poemas e tecendo con eles lembranzas e historias. A particularidade da súa obra e o encanto da súa ollada sacudiron os tópicos sobre a poesía e as rimas e perfumaron de audacia e enerxía os espíritos alí presentes.

De contado e no mesmo acto, a secretaria Xeral da Igualdade, Carme Adán, presentou xunto co director Xeral de Creación e Difusión Cultural, Luis Bará, a segunda edición do libro Polifonías cuios poemas foron lidos polas mulleres que integran o colectivo de galegas na diáspora Herbas de Prata. Sei moi ben que ningunha delas está afeita a falar o galego e sei ben canto esforzo e compromiso puxeron na preparación desa lectura pública. Vinas traballar coas fotocopias que conseguiron do libro ao longo de moitos días. Sei que leron nas súas casas cando quedaban soas e que -ainda cos nervios que cada unha delas levaba no corpo- gozaron dese fermoso protagonismo que moito merecen.

Un luns pola noite Eduardo Blanco Amor volveu a percorrer a cidade. Foi na presentación da reedición de La Parranda, a versión castelá de A Esmorga que o propio autor traduciu nesta cidade. O poeta Rodolfo Alonso, a escritora e investigadora María Rosa Lojo e Bará foron os encargados de lembrar non só a figura do escritor senón tamén a relevancia da súa novela e a actualidade que ainda ten, como sempre pasa cos clásicos. Antes de rematar, o funcionario presentou na Arxentina o portal Letras de Galicia que moito pode axudar á difusión da narrativa e da poesía galegas actuais que case que son descoñecidas nesta beira do Atlántico.

De Mos a Mos, Malvela ofreceu o seu último concerto na Asociación de Residentes de Mos de Bos Aires e alí fumos con Santiago a gozar un pouco da música e da simpatía destas mulleres e destes músicos que ofreceron felicidade intensa a todos cantos enchiamos o enorme salón dese centro galego. Como dixo unha das integrantes do grupo, se hai unha diferenza entre cantar na ducha e cantar como elas o fan esa diferenza ten nome e apelido: Uxía Senlle. Gozamos das Malvelas e gozamos da voz e da paixón de Uxía nunha noite intensa. E bailamos! sobre todo, Santiago.



Antes de marchar, Luis Bará tamén visitou o Tortoni e aos seus lectores galegos. Ao chegar, colleu un caderno e non deixou de apuntar -sobre todo- problemas, dificuldades e eivas. Soubemos todos nesa reunión que a única libraría galega que tiñamos na Arxentina e que funcionou ao longo de moitos anos no Centro Galego viña de pechar as súas portas porque "non daba ganancia", segundo os directivos da entidade. Foi de agradecer que Antón Rey pedise a palabra para falar tamén do que sí temos, do que sí facemos e do moito que disfrutamos todos desas tertulias.

Non foi o único que fixeron (abofé que non!). É só un percorrido polas actividades nas que eu estiven. E dende logo que todo sempre pode ser mellor. E non faltará quen cuestione e quen vexa nisto unha perda de cartos. Tampouco, como ben dixo Manuel Rivas, quen sinta arrepíos se a cultura galega sae polo mundo adiante ensinando o que ten. Eu quedei orgullosa e feliz. E non porque calquera cousa galega sexa quen de conmoverme. Só porque o que veu era moi bo.

12 comentários:

Mario disse...

Abofé que debeu selo. Un bico e a seguir con eses fíos.

busto.agolada disse...

Canto me aleda saber deste acto en Bos Aires. Estades a vivir un rexurdir da cultura da matria, mantedes activo o cordón umbilical que vos nutre de terra e sabedoría. Alédame ver aos amigos e coñecidos que compartiron convosco esas felices horas: Moncho Caride, Bará, Estíbaliz Espinosa, Carme Adán..
Unha aperta.

sara jess disse...

hostia! eu son unha mosense sen patria, o lugar onde nunca pasa nada, excepto fóra, polo que vexo! un lugar para mosenses en plena Arxentina? pero estamos a falar do Mos Vilatriste, o que está preto de Vilaguindastre e Vilanéboa, ou falamos do Mos de Vilalba?

de tódolos xeitos, muito leda porque pasaras uns días ledos.

apertas

pd: en breve enviareiche unha cousa por correo.

Pau disse...

Uns días ben intensos. Teño unhas ganas tremendas de ver a Malvela

Zerovacas disse...

a ver se me convidan algunha vez a unha cousa destas...

creo que aínda é importante afondar neste traballo, en bos aires, sobre todo, para recuperar décadas perdidas dunha relación que debería ser mesmo máis rica

Nébeda disse...

Non che sabía eu iso de "LA PARRANDA". Sóame a cancións de Los Chunguitos e a olé. Efectivamente, non estaban mortos, que estaban de parranda...

paideleo disse...

Un programa de actos ben intenso.
Eu son veciño practicamente de Malvela e Uxía Senlle e, de feito, dúas irmás dela coñécenme.
O que é triste é que feche a libraría.
Santiago está feito todo un homiño.

occam disse...

Ten un mérito indibidable ter contado con tales persoeiros en Bos Aires. Noraboa por elo

Suso Lista disse...

Noraboa por poder ver todo eso de un tirón. Bicos

hormiga disse...

A Feira do Libro en Bos Aires é incrible polo enorme do espazo e a inmensa variedade. Eu estiven duas veces nela e sempre impresiona.
Alédame o teu comentario "Son os que non lembran iso que sí temos: unha vida nunha megalópole chea de vida e de mundo" porque o que tedes aí (en canto a cultura é algo tamén moi envidiable.

Veloso disse...

Teño visto as Malvela pola tele unhas cantas veces e a verdade é que son extraordinarias.
Que sorte contar con xente tan interesante. Un saúdo e que pases moi feliz Día das Letras Galegas.

M&L disse...

ai, deb, que ganiñas de estar aí!
feira do libro, literatura galega e bos aires son un contexto difícil de mellorar...
por certo, o meu ollo comenta con estoutro nick para convidarte a dar un paseo pola nosa casa virtual. así estás máis ao día das nosas vidas.
uf! outro bló para ler! pos si, pero agardo que sexa un momento divertido.
bicos enormes dende este lado do mar.